Update na 2,5 jaar Rwanda

Het is een cliché, maar wat gaat de tijd snel. Wij zitten al weer 2,5 jaar in Rwanda en horen hier alweer bij de ´oude garde´. We genieten hier nog altijd van ons mooie huis, het heerlijke klimaat en de gezellige activiteiten die voortdurend worden georganiseerd in de kleine Kigalese expat community.

Het gezin
Met ons als gezin gaat het nog steeds goed. Johan heeft het naar zijn zin op het werk. We hebben afgelopen zomer een nieuwe ambassadeur gekregen in Kigali en dat brengt altijd weer een frisse wind met zich mee. Ook Mirjam heeft nog steeds werk op de financiële afdeling voor ontwikkelingssamenwerking. De kinderen hebben het naar hun zin op school. Sanne zit in grade 5 bij miss Caitlin, die met haar Engelse accent het Amerikaanse taaltje van de kinderen wat probeert bij te schaven. Tijmen is begonnen in grade 6 dit jaar en dat is Middle School. Dat betekent dat hij ook verschillende leraren heeft voor zijn basisvakken (ze hadden altijd al andere leraren voor Frans, gym, muziek en handenarbeid).

Nederlandse school
De Nederlandse NTC school ´t Nest heeft een nieuwe directeur, meester Jan, die de kinderen streng maar stimulerend aanpakt. De kinderen gaan met meer plezier naar school. Dat is erg fijn, want na een schooldag van 8 tot 15.15, valt het niet meer om nog tot 18.15 door te gaan met Nederlands. Ook al is dat maar één keer per week. Meester Jan zit vol frisse ideeën en heeft deze week het Nederlands Dictee georganiseerd in Kigali. De winnaar was een Belg en die had 13 fouten, Mirjam had een bovengemiddelde 36 fouten en een van de slechtste had 88 fouten (maar dat was iemand waarvoor Nederlands geen moedertaal was). Ook het Sinterklaasfeest op de residentie is dit jaar weer in een nieuw jasje gestoken. Natuurlijk was het Zwarte Pieten Stijl lied geweldig om met elkaar op te dansen, maar ook de kadootjes glijbaan was een hit!

Vrije tijd
De kinderen zijn allebei helemaal in de muziek. Dat hebben ze duidelijk niet van Johan of Mirjam, want die kunnen allebei niet zingen en geen instrument bespelen! Sanne speelt al langer gitaar en sinds 2 maanden is Tijmen begonnen met viool. Ze oefenen vaak, ook samen en hebben samen ook opgetreden tijdens de talent show op school. Verder rijden ze tegenwoordig allebei paard. Sanne deed dat al langer, maar wegens een gebrek aan paarden kon Tijmen niet mee doen. We zijn dit jaar, net als Marc en Pascel, investerend lid op de Fazenda Sengha (de manege). Door de bijdragen van een aantal investerende leden, zijn meer paarden aangeschaft en kan Tijmen ook rijden op zondagmiddag. Samen met Marc en Pascal vullen wij deze tijd met een heerlijke borrel boven op Mount Kigali, waarbij regelmatig de nodige mensen aanhaken! Mirjam is tegenwoordig in haar vrije tijd actief in de PTO (Parent Teacher Organisation) en regelt dingen voor school, zit bij een boekclub en leest nu boeken op niveau en gaat regelmatig eten, lunchen en koffie drinken met verschillende vrouwen groepen…. Johan neemt in zijn vrije tijd stagiaires en kinderen mee naar Akagera N.P. en komt spontaan terecht in een kudde olifanten!

Ontwikkelingen
Rwanda is nog steeds volop in ontwikkeling, zoals de kranten overal ook laten zien. Rwanda is booming. Niet alleen in wegen en gebouwen, maar ook in andere voorzieningen. De nationale bibliotheek schijnt eindelijk open te zijn. Na de stoplichten en de zebrapaden, zijn er twee maanden geleden opeens ook straatnaambordjes geplaatst in heel Kigali! De semi automatische bowling baan is al weer een beetje ´normaal´ geworden. Hoewel de score automatisch wordt bijgehouden, moeten wel de ballen handmatig in de ballenterugvoer machine worden gegooid en de pionnen handmatig in de houders worden gehangen. Er schijnt een winkel te zijn waar je Apple´s kunt kopen, maar de bioscoop is nog steeds niet open….

Congo
We hebben de vraag van een aantal mensen gehad, ´wat merken jullie nu van de oorlog?´
Hoewel de oorlog zich afspeelde op slechts 150 km afstand, voelt dat hier door de beperkte wegen nog wel als heel ver weg. Toch hebben we er wel wat van gemerkt. Johan als eerste, die moest zorgen dat de Nederlanders die nog in Goma zaten (is net over de grens), dat die snel Rwanda in konden. Vlak daarna moesten ook de Nederlands in Gisenyi (grensstad aan Rwandese zijde) geïnventariseerd worden en benaderd worden met het advies om ook Gisenyi te verlaten. Er reden duidelijk meer Congolese auto´s rond in Kigali dan normaal en een aantal hulporganisaties had hun intrek genomen in hotels in Kigali om hulp en coördinatie vanuit hier te regelen.
Ook had Tijmen er direct last van, omdat zijn schoolreisje gepland was naar het vulkanen gebied dat aan de grens met Congo en Oeganda ligt. De afgelopen maanden hebben ze gewerkt over de aarde, tectonische platen en vulkanen en het schoolreisje was bedoeld als afsluiter. Helaas lag dat gebied weliswaar niet direct in het oorlogsgebied, maar er dermate dicht bij, dat de school het risico niet wilde nemen. De vraag is wanneer dit week mogelijk is…. Hoewel de bezoeken aan de gorilla´s nog wel doorgaan, is de beveiliging erg opgevoerd, zeker nadat er vorige week een ranger is doodgeschoten. Dat is althans het verhaal, maar over de schuldvraag, doen meerdere verhalen de ronde.

Toekomst
We zijn allemaal erg benieuwd hoe eea zich gaat ontwikkelen. Wat is er waar van de verhalen dat de grote man van Rwanda achter de rebellen in Congo zit? Als dat zo is, of bepaalde landen denken dat dat zo is, wat gaan deze landen dan doen met de ontwikkelingssteun in Rwanda. Er is nog een grote afhankelijkheid van de ontwikkelingshulp hier, ondanks dat ze dat graag zouden willen afbouwen. Wat zal het vervallen van een deel van de ontwikkelingssteun doen met de sfeer in Rwanda? Wat zal Nederland uiteindelijk beslissen hierover, wamt dat laatste zal natuurlijk ook een direct effect hebben voor degenen van ons die hier werken in die sector….

Hoewel ik deze blog erg onregelmatig bij houdt (het ontbreekt mij niet aan verhalen, maar aan de tijd om ze te schrijven), houd ik Flick´r wel regelmatiger bij en kun je aan de hand van onze foto´s (zeker die onder family events) ook een beetje ons leven volgen.

Einen Kommentar schreiben

Du mußt angemeldet sein, um kommentieren zu können.